มหาวิทยาลัยฮอกไกโดของญี่ปุ่น ระบุว่าโครงกระดูกดังกล่าวถูกค้นพบในสภาพเกือบสมบูรณ์ อยู่ภายในชั้นหินตะกอนจากน้ำทะเล ในเมืองมูกาวะ ซึ่งมีอายุประมาณ 72 ล้านปี และยังเป็นโครงกระดูกไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยค้นพบในประเทศญี่ปุ่น
โครงกระดูกดังกล่าวเป็นของไดโนเสาร์กินพืชชนิดใหม่ที่อยู่ในกลุ่มไดโนเสาร์สายพันธุ์ปากเป็ด มีความยาว 8 เมตร หนักประมาณ 4 ถึง 5 ตัน หรือเทียบได้กับช้างเอเชีย
โดยไดโนเสาร์พันธุ์ใหม่ที่ถูกค้นพบนี้มีลักษณะทางชีววิทยาที่ไม่เหมือนกับไดโนเสาร์กลุ่มเดียวกันใน 3 จุด คือ มีรอยเว้าของกระดูกส่วนกะโหลกที่อยู่ในระดับต่ำ กระดูกขากรรไกรส่วนต้นที่สั้น และ กระดูกหนามบนสันหลังชิ้นที่ 6 ถึง 12 มีลักษณะเอียงไปข้างหน้า
ส่วนชื่อของไดโนเสาร์สายพันธุ์นี้ ที่ทีมนักวิจัยตั้งให้คือ “คามุยซอรัส แจปอนิคัส” (Kamuysaurus japonicas )
โดยคำว่า “คามุย” เป็นภาษาของเผ่าไอนุ ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองในภาคเหนือของญี่ปุ่นที่แปลว่าสิ่งศักสิทธิ์ หรือ เทพเจ้า คำว่า “ซอรัส” หมายถึงสัตว์เลื้อยคลานในภาษาละติน และ แจปอนิคัส คือ ประเทศญี่ปุ่น