กรมควบคุมโรค ประกาศหลักเกณฑ์ - วิธีการตรวจสอบอาการ "มึนเมา"

ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่ ประกาศกรมควบคุมโรค เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบอาการมึนเมา พ.ศ. 2569 ความว่า โดยที่เป็นการสมควรทำหนดหลักเกมฑ์และวิธีการตรวจสอบอาการมึนเมา เพื่อให้ผู้ขายเครื่องดื่มแอลกอฮอลใช้ตรวจสอบอาการมึนเมาของบุคคลเท่าที่จำเป็นและสมควร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 29 วรรคสอง (2) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2568 อธิบดีกรมควบคุมโรค ออกประกาศไว้ ดังนี้

ราชกิจจานุเบกษา

ข้อ 1 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ 2 บุคคลที่มีอาการอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเป็นบุคคลที่มีอาการมึนเมา

1. บุคคลที่บริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปในปริมาณที่ส่งผลให้เกิดการบกพร่องที่เห็นได้ชัดเจน ในการควบคุมการทรงตัวและการเคลื่อนไหวของร่างกาย (เช่น เดินเซ หรือยืนลำบาก เป็นต้น) หรือการแสดงออกทางพฤติกรรมหรือวาจา จนอาจเป็นเหตุให้เกิดอันตรายต่อตนเองหรือผู้อื่น หรือเป็นการรบกวนความสงบเรียบร้อย

2 บุคคลที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ออกจากร่างกาย และมีอาการร่วมอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้

อาการทางกายภาพที่สั่งเกตได้ชัดเจน

• ตาแดงก่ำ หรือมีอาการตากระตุก
• การควบคุมการเคลื่อนไหวบกพร่องอย่างชัดเจน เช่น เดินเซ เดินไม่ตรงทาง ยืนลำบาก ล้มเซ หรือมือสั่นอย่างเห็นได้ชัด เป็นต้น

อาการทางวาจาและพฤติกรรม

• พูดไม่ชัดเจน พูดอ้อแอ้ พูดรวบคำ หรือพูดซ้ำชากากวกวนไปมา
• มีภาวะอารมณ์แปรปรวน หงุดหงิดง่าย แสดงอารมณ์ก้าวร้าว หรือใช้ความรุนแรง
• ลวนลามผู้อื่น หรือแสดงพฤติกรรมส่อไปในทางเพศ
• กล่าววาจาในลักษณะข่มขู่หรือยั่วยุให้เกิดความไม่สงบ
• สติสัมปชัญญะถดถอย เช่น สับสน ง่วงซึม เป็นต้น

ข้อ 3 วิธีการตรวจสอบอาการมึนเมา สามารถดำเนินการตามวิธีการใดวิธีการหนึ่ง ดังต่อไปนี้

การแตะจมูกตัวเอง ให้บุคคลที่สงสัยว่ามีอาการมึนเมาหลับตา ยื่นแขนไปข้างหน้า แล้วชี้นิ้วออกไป จากนั้นให้งอข้อศอกและนำนิ้วมาแตะที่ปลายจมูกโดยไม่ลืมตา หากบุคคลนั้นไม่สามารถนำนิ้วแตะที่ปลายจมูกได้โดยพลาดเป้าเกินกว่าหนึ่งเซนติเมตร หรือมีอาการมือสั่นอย่างเห็นได้ชัดขณะพยายามแตะจมูก ให้ถือว่ามีอาการมึนเมา

การเดินต่อเท้า ให้บุคคลที่สงสัยว่ามีอาการมึนเมาเดินสลับเท้าโดยให้ส้นเท้าชิดปลายเท้าเป็นเส้นตรงไปข้างหน้าสิบก้าว แล้วหันตัวด้วยเท้าหนึ่งข้าง จากนั้นเดินสลับเท้าแบบส้นเท้าชิดปลายอีกสิบก้าว หากมีการแสดงความผิดปกติดังต่อไปนี้รวมกันสองครั้งขึ้นไปในระหว่างดำเนินการ ให้ถือว่ามีอาการมึนเมา

• ไม่สามารถเดินต่อเท้าโดยให้ส้นเท้าชิดปลายเท้าได้อย่างต่อเนื่อง
• ก้าวออกนอกเส้น หรือเดินเซชัดเจน
• ใช้แขนช่วยพยุงตัวเพื่อทรงตัว (กางแขนออก)
• หยุดเดินก่อนครบสิบก้าว
• ไม่สามารถหันตัวได้อย่างถูกวิธี

การยืนขาเดียวและนับเลข ให้บุคคลที่สงสัยว่ามีอาการมึนเมายืนตัวตรง ยกขาข้างหนึ่งขึ้นจากพื้นประมาณสิบห้าเชนติเมตร และเริ่มนับเลขตั้งแต่หนึ่งพันเป็นต้นไป (1001, 1002, ..) จนกว่าจะครบสามสิบวินาที หากมีการแสดงความผิดปกติดังต่อไปนี้รวมกันสองครั้งขึ้นขึ้นในระหว่างดำเนินการ ให้ถือว่ามีอาการมึนเมา

• วางเท้าลงกับพื้นก่อนครบสามสิบวินาที
• ใช้แขนช่วยพยุงตัวเพื่อทรงตัว (กางแขนออก)
• ตัวเซหรือโยกตัวอย่างชัดเจนขณะยืน
• เขย่งเท้าด้วยข้างที่อยู่กับพื้น